Jorieke rijdt de Ronde van Rossum

Jorieke van trainingsgroep Amsterdam deed afgelopen weekend mee aan de Ronde van Rossum. Hieronder haar ervaringen.

Ik werd gevraagd om mee te doen aan dit criterium. Mijn eerste gedachte was, wat is dat ook alweer? Ik kende het alleen van de Wattbike (spinning) les van de winter, maar ja, wat zegt dat… Die bochten zijn toch heel wat anders dan als je het in het echt rijdt, dacht ik. Ik weet van mezelf dat ik geen held ben in het snel door een bocht gaan, eerder wat angstig.

Toch ben ik overgehaald door mezelf en de trainster. Ik dacht: “ik kan het maar beter gaan doen, dan weet ik echt wat het is en dan pas kan ik beoordelen of ik het wat vind, ja of nee”.

Aan de start stond ik, toch wel wat erg zenuwachtig, tussen allemaal enthousiaste rensters. Ik was alleen vergeten mijn tasje en pompje van de fiets te halen. Dat gauw naast het hek gelegd en we gingen van start!

In het begin werd er nog niet super hard gereden. Dat vond ik wel fijn, want dan kon ik er even inkomen en aftasten. In de bochten werd er flink geremd (ook vanwege het natte wegdek) dus naast de vele rensters moest je daar ook op letten.

Na een paar rondjes ging het steeds sneller en werd er minder geremd. Ik merkte dat ik ook meer kon ontspannen op de fiets en zelfs wat kon genieten! (bij mij komt dat vaak pas naderhand…)

In het begin reed ik achteraan van het peloton maar ik merkte al gauw dat als je vooraan fietste je meer ruimte had en minder de remmen gebruikte. De zenuwen namen af en ik merkte dat ik tegen mezelf durfde te zeggen dat het eigenlijk heel gaaf was!

Na 17 rondjes klonk de bel, wat betekende dat we alweer aan de laatste ronde toe waren. Wat ging dat uur snel! Ik had vooraf niet gedacht dat ik het zo gaaf zou vinden. Ik ben blij dat ik heb meegedaan en mijn ‘bangigheid’ aan de kant heb gezet en mezelf heb overtroffen! Een aanrader dus!

Schermafbeelding 2015-05-26 om 20.53.00 Schermafbeelding 2015-05-26 om 20.59.29

 

Comments are closed.

Contact Us