Individuele tijdrit Vrouwenwielrennen.nl competitie

Terwijl het weekend nadert, hebben we al een paar maandagen met wat dames extra getraind. Weliswaar als ploeg, maar wel op tijdrijden. Dus “blokkentraining”, stuk gaan in tijdsblokken of afstandsblokken in de polder tussen Den Bosch, Vlijmen en Vught.
Maar vandaag was het zover, het weekend van de individuele tijdrit. We zijn met zes VWDB teammates, dus het ploegenklassement telt ook. Ik heb de middag er voor nog een feestje, ik “BOB” wel. Sherilyn ook, ze is ook de BOB. Want, niet om het één of ander… je wilt toch goed rijden!

Rond 9 uur in de ochtend pik ik Sherilyn op en rijden van Den Bosch naar Uithoorn. Mara neemt Merel en onze trouwe en fijne soigneur Marga en een vriendin mee die ook wat foto’s maakt. Marjanne rijd samen met haar vriend, die ons ook tijdens de warming-up op de fiets gezelschap houdt en van ons de bijgevoegde plaatjes heeft gemaakt (thanks Dennis!). Maaike komt wat minder uit onze richting, dus rijd zelf vanuit Oostelijke richting naar de wedstrijdlocatie waar de vliegtuigen van en naar Schiphol onderdeel zijn van het landschap.

We komen aan, doen ook nog een grote stressplas onderweg en bij aankomst weer. Dan een bakkie koffie, inschrijven bij Nelly aan de tafel, een banaantje en naar de auto om ons klaar te maken. Tijdens het klaarmaken van de fietsen zie ik de meest spiffy tijdritfietsen en denk ik… die moeten toch ook zelf trappen? Mijn Trekkie fixt het wel, moet ook zelf trappen. Ik wil graag het hele rondje even verkennen, Sherilyn en Maaike rijden met me mee. We doen wat sprintjes onderweg om de hartslag te verhogen. Tijdens het vertrek zien we dat op de startplaats een ongeluk is gebeurt, met een bromfietser zonder betrokkenen van onze competitie (gelukkig). Als we terugkomen zien we dat er nog niet gestart wordt. We komen ook Mara en Merel tegen en rijden dus nog maar een rondje langs de Amstel om warm te blijven. Bij terugkomst is de politie net klaar met onderzoek en wordt de dijk vrij gemaakt, dan zien we ook dat de start ongeveer een kilometer is verplaatst en ze al bezig zijn. Hup, met lichte versnelling en hoge cadans rijden we er naartoe en nemen voorlopig even afscheid van onze A-rensters die over een uur pas aan de beurt zijn.

Marjanne start haar tijdrit en even later ben ik aan de beurt, nummer 21. Ik wordt vast gehouden, klik in en Nelly geeft aan hoeveel seconden nog. Eerst nog een beetje grappen over mijn oranje accenten en Hollandsch Glorie, maar dan de focus als Nelly gaat aftellen. Ik neem een diepe teug adem en begin te trappen om mijn grote blad op gang te brengen en al snel, door een stukje onder een viaduct door wat naar beneden loopt, zit ik op de 40. Rustig, want ik moet nog ff, maar het voelt wel lekker en kan het wel volhouden. Althans dat denk ik. Dan naar rechts, het fietspad op. Wat een verschil trouwens met vorig jaar, toen de weg blank stond en na 1 meter mijn hele zeem al doorweekt was (van de regen by the way). Nu een stralend zonnetje en lekker boven de 20 graden.

Even verderop zie ik Truus rijden van WTC Maas Waal. Ik kom er nog niet bij, maar op het rechte stuk tussen de bomen kom ik snel dichterbij. Erop en erover! En door, maar stiekem is de wind iets aangetrokken en staat het hier op de kop. Als we bij het eerste watertje zijn, klimt het iets en voel ik mijn benen. Daarna draai ik de dijk op langs de Amstel. Voor mijn gevoel kak ik helemaal in. Gelukkig kan ik hem wel ruim boven de 33 houden op dat moment. Mijn ademhaling brandt in mijn lijf, ik hijg. Dan toch maar ff toegeven, niet te lang! Ik vind mijn draai weer en kan weer wat gas geven. Door het mooie weer is er meer toerisme op de openbare straat en dus wat meer slalommen. Maar, het gaat allemaal goed. Ik draai het laatste stukje op naar de finish. Het loopt wat naar beneden en ik krijg de wind mee… omhoog met de snelheid en kom uit het zadel voor het eindsprintje! BAM, ik ben sneller dan vorig jaar!!!

Ik rijd even heen en weer met licht verzet en daar is Merel ook al. Marjanne vinden we ook en samen met Dennis rijden we naar de start. Daar is Sherilyn al onderweg. Maaike rijd met ons mee en moet al snel starten. We moedigen nog aan, maar de focus is er al. Dan komt ook Mara aan, ze start als twee na laatste. We moedigen haar aan, met zijn allen, als team, als “bedankje” voor afgelopen trainingsjaar. Maar, bovenal als team! Zo merkt Nelly op als we zeggen dat we snel terug rijden naar de finish om ze binnen te halen.

foto VW Den Bosch

Sherilyn is er dus al, met alles wat er bij hoort… vraag maar een keer zelf aan haar;-) Dan komt Maaike voorbij vlammen. We horen later dat ze 39 en een beetje gemiddeld heeft gereden kom ik aan met m’n 35 en een beetje weinig. En als laatste komt Mara binnen van de VWDB rensters. Ze is teleurgesteld. Kon niet geven wat ze had en moest ook nog uitklikken en de berm in voor een traktor met hooikar. Minder fijn is nog netjes, maar ja, het is dan ook op de openbare weg.

We rijden terug maar de parkeerplaats bij de sporthal. Evalueren wat. In de B heeft iedereen in ieder geval iemand ingehaald en concluderen we dat we niet laatste zijn geworden. In de A ligt het wat anders met sterke rensters en veel echte tijdritfietsen. Olie van de benen, fietsen op de auto, douchen, ff bijkletsen en… appeltaart van Marga! Dank voor je steun afgelopen wedstrijden
We mogen nog wat uitzoeken uit de grabbelton van competitie sponser Doltcini en Nelly verlost ons uit de spanning. De bloemen van Dirma worden uitgereikt in de A en B categorie. Mara heeft helaas in het overall klassement haar derde plaats niet kunnen behouden. Maar, Merel heeft wel een mooie derde plaats gehaald in het dagklassement van de individuele tijdrit B categorie. Proficiat!!!

We nemen afscheid en gaan weer naar huis met weer een ervaring rijker. Voor mezelf, misschien iets te hard gestart en de wind die wat aangetrokken was, leek wel continue tegen te staan. Het was weer mooi. Nu herstellen en maandag weer trainen voor de ploegentijdrit.

Comments are closed.

Contact Us