De Ironman Regensburg

Dit jaar kwamen Pim en ik beiden in een nieuwe agegroup, vandaar het plan om weer eens een Ironman te doen. Aanvankelijk met het idee ons daarmee te kwalificeren voor Kona ( start- en finishplaats van de Ironman op Hawai, red.), maar we hebben toch gekozen voor de ITU (Internationale Triathlon Unie, red.) WK long course begin november in Las Vegas.

Voorbereiding
Vrijwel meteen na inschrijving raakte ik geblesseerd en die bilblessure was hardnekkig! Maanden niet gelopen. Net op tijd kwam het goed, al was het wel een streep door mijn loopvoorbereiding. Ik had graag de Midwintermarathon en de 30 van Schoorl gelopen, maar nu was het alleen duur en intensief duur en dat geleidelijk steeds langer.

In de winter vervang ik het fietsen meestal door roeien in de boot op zondagochtend en nog wat trainingen op de roei-ergometer. Na de roeiwedstrijden in maart kwam er met een mooi voorjaar en tien dagen op Mallorca wat schot in het fietsen! Ik deed ook een aantal trainingen bij de vrouwenwielrengroep Amstelveen op de woensdagavond olv Astrid Schop. Een supersnel rondje Markermeer met Klaas en consorten en de laatste weken met Pim bracht tenslotte het fietsen op niveau.

Zwemmen kreeg wat minder aandacht, maar gelukkig gaat dat altijd wel goed. Met de deelname aan drie halve en een paar kortere triathlons kwam ook het wedstrijdgevoel weer terug.

Het verhaal van... Het verhaal van...

De wedstrijd
Regendag voorspeld! Maar temperatuur ok. Nog een flinke bui terwijl ik de laatste dingen aan mijn fiets doe, maar dan gelukkig droog tot de zwemstart. 

Heerlijk gezwommen, had alle ruimte maar … het eerste stuk was wel wat langer. Uiteindelijk iets langzamere tijd dan ik gehoopt had, maar goed uit het water. Braaf extra kleren aan getrokken en op de fiets met super goede benen. Wel nat, nat en nog eens nat. Veel mensen onderweg zien staan met lekke banden, bleef mij gelukkig bespaard al zag ik op maandag wel een steentje en een stukje glas in mijn achterband, dus mazzel gehad. Goed het voedingsplan in de gaten gehouden, ik moest wel vaak plassen op de fiets, een keer of 6, gelukkig kan dat dan in een afdaling zonder tijd te verliezen.

Tweede ronde was wat langzamer, maar niets geforceerd, dus op naar het lopen! In mijn Nederland-pakje krijg ik veel aanmoedigingen van Nederlandse toeristen en uiteraard van de supporters van andere deelnemende Nederlanders. Elk rondje langs Nancy die zo fanatiek stond aan te moedigen dat een fotograaf dat vastlegde en háár foto de volgende dag in de krant stond! 

Lopen ging goed en ik lag halverwege nog op een schema onder de 11 uur. Dat had ik als optimaal doel gesteld, maar de snelheid werd minder, toiletstop en wat wandelen bij de posten kwam mijn marathontijd niet ten goede. Het was ook best een lastig loopparcours met verschillende ondergrond en wat op en af, niet schokkend maar per rondje wordt het allemaal wat lastiger! Ik wilde in elk geval binnen de 11.15 finishen en dat is gelukt. Ook mijn doel om de agegroup te winnen werd ruimschoots gehaald al was er wel wat verwarring. Geboortejaar telt en niet de datum dus nu ik nog een paar maanden 54 ben, deed ik wel al mee in de 55-59.

Pim had problemen met zijn voeding, alles wat hij dronk bleef in zijn maag en bij het lopen begon hij dus met een soort baksteengevoel. Energie komt dan niet waar je het graag wilt hebben, dus de marathon is dan een heel lang verhaal. Ik haalde hem in 500 m. voor de finish, stelde voor om samen naar de finish te gaan, maar hij gunde mij een finishfoto zonder zijn teleurgestelde gezicht.

Ik kijk met een heel goed gevoel terug op dit avontuur en heb nu al weer veel zin in de WK (4-120-30) in Las Vegas. En o ja, inmiddels op 20 aug. 3e bij het NK Masters Olympische afstand in Veenendaal, voor me zat één dame uit de D45 en één uit de D40 categorie.

Marijke Zeekant 

Het verhaal van...

Comments are closed.

Contact Us