Anita Hoskam

Hoe lang doe je aan wielrennen?  Nog niet heel lang. In de zomer van 2013 ben ik de eerste keer op een racefiets gestapt. Toen bleef het bij enkele keren, in 2014 werd dit vaker en vanaf 2015 heb ik de ‘smaak’ echt te pakken.

Hoe ben je met wielrennen begonnnen?  Mijn vader en broer hebben in 2013 de Alp d’HuZes gefietst, ik was toen mee als masseur van het team. In eerste instantie werd ik een beetje gek van dat wielrennen, het was wielrennen voor en na, alles moest er voor wijken. Maar uiteindelijk, eenmaal op die berg, was het toch erg indrukwekkend en bijzonder. Eenmaal thuis was het moment daar, na één proefritje heb ik direct een fiets gekocht en zo was ook ik verkocht.

Wat is je specialiteit?  Ik durf niet te zeggen of ik echt een specialiteit heb op het gebied van wielrennen, ik denk dat daar nog veel te ontdekken valt. Langere afstanden vind ik leuk om te rijden, bochten zijn dan echter weer niet zo mijn ding. Maar om nu te spreken van een specialiteit, ik zou het niet weten.

Wat is je mooiste fietservaring?  Ik zou hier niet een moment uit kunnen lichten. Wat voor mij vooral erg belangrijk is, zijn de leuke contacten die ik heb opgebouwd door het wielrennen. Het samenwerken naar een doel of een tocht en samen enthousiast napraten over zo’n dag. En, wat mij toch ook ieder jaar weer een kick geeft, is de ploegentijdrit van de vrouwenwielrennen competitie. Samen trainen en voorbereiden, om op die dag alles te geven, hoe mooi kan het zijn!

Hoe ben je bij vrouwenwielrennen terecht gekomen?  In 2016 ben ik verhuisd naar Den Bosch. Voorheen fietste ik vooral met de ‘mannen-tourclub’ waar mijn vader bij fietste. Af en toe fietste ik met een groepje vrouwen. Echter de echte training en uitdaging miste ik. Toen ik verhuisde googlede ik op ‘Vrouwenwielrennen Den Bosch’, en die hit was meteen raak. Na de openingsrit in februari was ik om en ben ik mee gaan trainen.

Hoe lang ben je nu trainster?  Ik ga dit jaar (2019) mijn eerste jaar in als trainster. Vorig jaar heb ik al af en toe gefungeerd als ‘assistent-trainer’ en door een tekort aan trainsters ben ik benaderd om de groep vast mee te gaan begeleiden.

Wat is je doel/wat motiveert je als trainster? Mijn doel is om rensters de stimuleren en te enthousiasmeren. Ik vind het belangrijk om plezier en passie in het fietsen uit te stralen en over te brengen op andere rensters. Dit zal ik doen door mensen te complimenteren en te bekijken waar een renster, binnen haar niveau, nog wat kan behalen.  Daarnaast vind ik het belangrijk om de veiligheid in de groep te waarborgen. Wat mij motiveert is het voldane gevoel na een training. Maar ook het feit dat rensters elkaar buiten de training om op gaan zoeken om samen te trainen en te fietsen, mooier kan niet!

Anita is trainster van trainingsgroep ‘s Hertogenbosch.

Comments are closed.

Contact Us