Carola Irvine

Hoe lang doe je aan wielrennen?  In het najaar van 2009 ben ik begonnen met schaatsen bij een studentenvereniging in Utrecht, maarja… in de zomer kun je niet schaatsen dus vanaf 2010 ben ik meegegaan met de ook fietsende schaatsers.

Hoe ben je met wielrennen begonnnen?  Ik weet nog dat al mijn schaatsmaatjes vroegen of ik ook meeging op de fiets, maar paniek… ik had geen fiets! Dus snel een heel oud zwaar stuk ijzer gescoord op marktplaats en even langs de fietsenmaker gegaan voor een nieuwe ketting. De eerste keer was het niet bij te houden, ik wist niet dat je zo hard kon op een fiets maar ik vond het wel superleuk; net iets sneller dan lopen, maar niet zo snel dat je niet van de omgeving kan genieten.

Wat is je specialiteit?  Ik fietste in het begin meestal alleen met mannen, en die waren ook nog eens zeer getraind… dus ik dacht dat ik overal slecht in was. Tot we naar de Ardennen gingen en ik als de beste bleek te kunnen afdalen. Al die stoere mannen vonden bochten maar eng, alleen ik vloog er echt in; perfect aansnijden, uitkomen… heerlijk! Klimmen is overigens nog steeds alleen maar noodzakelijk voor mij; zodat ik naar beneden kan racen.

Wat is je mooiste fietservaring?  Ik heb er eigenlijk best wel veel; de Ventoux met vrienden, in 24u van Amsterdam naar Parijs en heerlijke tochtjes in de Ardennen. Maar met de mountainbike de Mount Everest op (tot 5,200 meter hoogte), dat slaat echt alles!

Hoe ben je bij vrouwenwielrennen terecht gekomen?  Nadat ik in 2016 verhuisde van Utrecht naar omgeving Den Bosch, kon ik mijn vaste fietsmaatjes in Utrecht een stuk minder vaak zien. Na wat zoeken op internet vond ik Vrouwenwielrennen Den Bosch. Ik stuurde een mailtje of er in september nog gefietst werd, en werd meteen door Sandra uitgenodigd voor het etentje bij de seizoensafsluiting. Dat vond ik echt superleuk en gastvrij. Vanaf februari 2017 probeer ik bij zoveel mogelijk trainingen en activiteiten te zijn en heb ik ook heel veel geleerd van de andere trainsters.

Hoe lang ben je nu trainster?  Eind 2018 viel ik van de mountainbike en brak mijn sleutelbeen. Een paar weken later vroeg Elly of ik trainster wilde worden omdat Sandra in verband met zwangerschap en stapje terug zou doen en ook Mara geen training meer kan geven omdat ze verhuisd is. Met mijn arm nog in een sling dacht ik ‘hmm… zou ik dat kunnen?’ maar vond het wel heel leuk om te proberen. Dus vanaf seizoen 2019 probeer ik mijn steentje bij te dragen waar dat kan.

Wat is je doel/wat motiveert je als trainster? Ik vind het als trainster belangrijk dat iedereen goeie tips krijgt op zijn/haar niveau om te groeien op de fiets. Voor sommigen begint dat bij het leren combineren van schakelen, drinken op de fiets en opletten wat er op de weg gebeurt. Dames met wat meer ervaring hoop ik te kunnen helpen met sneller worden, beter overzicht en specifieke trainingen en technieken. Ik vind het zelf ook altijd leuk om nieuwe dingen te leren, en dat doe ik nu ook nog door ervaring op de doen met hoe je een training geeft, dat motiveert me ook om het beste uit iedereen te halen.

Carola is trainster van trainingsgroep ‘s Hertogenbosch.

Comments are closed.

Contact Us